Şimdi ağlamak üzereyim, ben hiç ağlamadım oysa. Gittiğin zaman bile yine yüzümde gülümseme vardı. Şimdi o da yok. Sanırım kabullendim bazı şeyleri. Mesela hepsinden önce...
Bu gece yine seni haykırdım ıssız sokaklara Bu gece yine seni haykırdım üstüme gelen duvarlara Söylemediler senin yerini bana Kızdım, kendime de onlara da Senin için her...
Ne sandın yani hiç bitmeyecek miydi? Hayatım boyunca sana mı tutulup kalacağım sandın? Her gece sabahlara kadar ağlayıp Kendi mi harap mı edecektim? Buna mı güvendin bu yüzden miydi...
Sesi titrek bir çocuğun ilk çığlığıyım ben, Sabahlarım artık bir ölü. Bulutlar değiyor gözlerime, Sağanak yağıyorum bu gece! Hıçkırıklarım vücudumu sarsıyor, Bir hırçın rüzgar değiyor tenime, Buz kesiliyorum. Ayak izlerim sana çıkıyor, Haykırışlarıma...
Biliyordum... Suskunluğuna öyle alışmış ki zemheri yüreğim, Sen söylemesen de,getirmesen de dile ve anlam getiremesem de;buralara ait olmadığını kabullenebiliyorum... Kimlere uzanıyordu ellerin? Benimkilere dokunmama nedenine...
Her ne kadar, senden ayri kaLmak haramsa da canima... Sana hasret oLuşum da bir o kadar heLaLdir...